Wat is de boodschap?

In het evangelisatiewerk wordt nogal eens de indruk gewekt, dat je bekeerd en behouden bent wanneer je de Here Jezus hebt aangenomen als een verzoening voor je zonden terwijl je Hem nog niet hebt aanvaard als je Heer. Het komt er dan op neer dat je behouden kunt worden door alleen maar te geloven dat de Here Jezus voor je zonden gestorven is, en dat je dan later je leven al of niet aan Hem kunt toewijden. Dat is een ernstig misverstand. Er is geen vergeving van zonde zonder echte bekering en toewijding. Het is alles voor de Here Jezus of niets.

Bekering

Wat is bekering? Bekering betekent dat je je afkeert van de normen en de wetten van het rijk der duisternis (waarvan hoogmoed de samenvatting is), en de normen en wetten van het Koninkrijk van het Licht (samengevat in de liefde) aanvaardt. Het betekent dat je de heerschappij van de duivel, de zonde en het vlees verwerpt, en je alleen nog maar wilt laten beheersen door de Here Jezus en zijn Vader. Bekering is ophouden met bewust te zondigen.

Zondigen is je doel missen door je eigen weg te gaan. Het is: leven voor een ander doel dan het doel wat God met je leven heeft. Daar bekeer je je van. Bekering betekent dus dat je een leerling wordt van Jezus en vraagt "Here, wat wilt Gij dat ik doen zal?". Pas dan kunnen we vergeving ontvangen en gerechtvaardigd worden.

...Om hun ogen te openen ter bekering uit de duisternis tot het licht, en van de macht van de satan tot God (1), opdat zij vergeving van zonden zouden ontvangen door het geloof in Mij (2).

...En dat in zijn Naam moest gepredikt worden bekering (1) tot vergeving van zonden...(2)

...Eén is voor allen gestorven. Dus zijn zij allen gestorven. En voor allen is Hij gestorven, opdat zij die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem, die voor hen gestorven is en opgewekt.

Hand.26:18, Luk.24:47, 2 Cor.5:15.

Geen blijvende blijdschap

Het kan een geweldige blijdschap geven wanneer iemand met een diep schuldbesef Jezus leert kennen als het volmaakte offer voor zijn zonde. Maar wanneer dat niet gepaard gaat met een volledige overgave aan Jezus, dan is hij niet tot bekering gekomen en blijft hij in zijn zonde. Want er is dan nog geen wezenlijke verandering gekomen van hart en leven. De blijdschap is dan ook tijdelijk.

Geen blijvende rust

Een veel gebruikte tekst om mensen uit te nodigen om tot Jezus te komen, staat in Matth.11:28.

Kom tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.

Velen komen op grond van die uitnodiging tot Jezus om die rust te ontvangen. Maar wanneer ze niet gaan zien wat Jezus bedoelt met "het komen tot Hem", dan werkt het maar voor even en zien we geen blijvende verandering. De praktische toepassing van zijn uitnodiging geeft Jezus in de volgende twee verzen.

Neemt mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart en gij zult rust vinden voor uw zielen.
Want mijn juk is zacht en mijn last is licht.

Geen blijvend geluk

Mensen zoeken verlossing van hun problemen. Wanneer dat gebeurt, zijn ze gelukkig. Maar dat geluk duurt meestal niet zo lang. Er komen weer nieuwe problemen die de kop opsteken. Het ene probleem is nog niet voorbij, of het andere dient zich al weer aan. Dat komt omdat problemen net ijsbergen zijn: alleen het topje komt maar boven water terwijl het grootste deel, de eigenlijke oorzaak, verborgen blijft en meestal niet wordt aangepakt. Schuldgevoel, eenzaamheid, angst, doelloosheid, het zijn allemaal topjes van de ijsberg. Maar het niet afhankelijk willen zijn van God en niet onder zijn leiding willen leven, dat is de wezenlijke oorzaak. Dat is dan ook het eerste wat in orde moet komen: men moet zich bekeren!

Omstandigheden

Nu spelen er bij problemen ook de omstandigheden een grote rol. Denk maar aan zaken zoals nieuwe buren, minder inkomsten, ziekte en overlijden, teleurstellingen en allerlei andere tegenslagen. Die worden vaak als oorzaak gezien van de problemen, terwijl ze niet meer zijn dan aanleidingen. Daarom moeten we niet de fout maken door de oplossing te zoeken in het veranderen van de omstandigheden. Dat is onbegonnen werk en meestal ook onmogelijk. En bovendien zinloos. Jezus verlost ons niet van onze problemen door de omstandigheden in ons voordeel te veranderen, integendeel! Hij waarschuwt ons zelfs voor grotere moeilijkheden wanneer we Hem gaan volgen en zegt dat we een kruis te dragen krijgen.

Aanleiding en oorzaak

Omstandigheden zijn dus alleen maar de aanleidingen waardoor we in de problemen komen. De echte oorzaak zit in onszelf. Het is het onvermogen om op de juiste wijze te reageren op de omstandigheden omdat we dingen doen buiten God om. Zodra de omstandigheden tegen zitten, worden we van binnen geconfronteerd met ergernis, ongeduld, egoïsme, achterdocht, jaloezie, gebrek aan fijngevoeligheid en inlevingsvermogen, depressiviteit, negativisme, kwaadwilligheid, oneerlijkheid, geldzucht en begeerte om er een paar te noemen. Al deze zaken in ons hart maken het onmogelijk om goed te reageren op de omstandigheden en brengen ons daardoor in de problemen. En het is dan gemakkelijker de omstandigheden als de grote boosdoeners te zien, dan de fout te zoeken bij onszelf.

Om in het beeld te blijven van de ijsberg: het water zorgt ervoor dat er elke keer een stukje van de ijsberg boven water komt. Het werken aan dat kleine stukje dat bovenkomt, is geen echte oplossing: even later komt er toch weer een nieuw stukje boven water. Het wegnemen van het water er omheen is ook geen oplossing want het is onmogelijk. Het hele probleem moet worden aangepakt: niet alleen het stukje dat de kop opsteekt moet verdwijnen, maar ook het stuk dat zich onder water bevindt moet in de warme golfstroom worden gebracht en wegsmelten. Met andere woorden: alles moet onder Gods heerschappij worden gebracht. Dat is bekering en voorkomt teleurstellingen. Dan is het probleem in zijn geheel opgelost.

Checklist

De tabernakel geeft een goed beeld van de weg die we moeten gaan om voortdurend toegewijd aan God en in gemeenschap met Hem te kunnen leven. Want daar gaat het om: een leven in zijn gemeenschap. Wat zou anders het nut zijn om met God verzoend te zijn?!

Alle voorwerpen waarlangs de Hogepriester ging op zijn weg naar het Heilige der Heiligen zijn een illustratie van de dingen die nodig zijn om in het Nieuwe Verbond met vrijmoedigheid in Gods tegenwoordigheid te leven. En alles is te vinden in Christus.

1. De deur. Jezus is de Deur waardoor we uit het rijk van de duisternis binnengaan in het Koninkrijk van het licht. Bekering dus.

2. Altaar. Verlossing van schuld. Jezus is het Offer voor onze zondeschuld.

3. Wasvat. Reiniging van zonde. Jezus heeft onze oude mens aan het kruis gebracht.

4. Kandelaar. Licht, gemeenschap der heiligen. Jezus is het Licht der wereld en wij met Hem. Wij zijn de ranken aan de wijnstok.

5. Brood. Geestelijk voedsel. Jezus is het Brood des levens, het Woord van God. Hij openbaart Zich in de Schrift.

6. Reukwerkaltaar. Dat staat voor het gebed dat we mogen bidden in zijn Naam.

7. Het opengescheurde voorhangsel en de ark van het verbond. Hier zijn we in zijn tegenwoordigheid.

Natuurlijk is hier veel over te zeggen, maar in dit verband is het een checklist om na te gaan of we voldoende van de Here Jezus hebben bekendgemaakt om iemand blijvend te brengen in Gods tegenwoordigheid:

1. Heeft hij zich overgegeven aan Jezus?

2. Heeft hij zijn vergeving aangenomen?

3. Heeft hij alle bekende zonden beleden en losgelaten?

4. Zoekt hij voortdurend contact met Jezus en met degenen die bij Hem horen?

5. Gebruikt hij zijn Bijbel?

6. Neemt hij tijd om te bidden?

7. Is het zijn verlangen om in Gods tegenwoordigheid te leven?

Alles draait om geld en seks...

Ja, alles draait om seks en om geld. Ook in het religieuze wereldje. Daar moet je niet gek van opkijken, want dat is precies waar de eerste christenen 2000 jaar gelden ook al voor waarschuwden. "Weet wel dat er in de laatste dagen zware tijden zullen komen" schreven ze.

Want de mensen zullen egoïstisch zijn, gek op geld, arrogant en hoogmoedig...met meer liefde voor genot dan voor God, die met een schijn van godsdienstigheid de kracht daarvan verloochenen. Houd zulke mensen op een afstand. Want dat zijn degenen die de huizen binnendringen en vrouwtjes weten in te palmen. Ze luisteren graag naar goede preken, maar ze doen er niets mee. Ze sluiten zich af voor de waarheid. Het denken is bij die mensen grondig bedorven en hun geloof kan de proef niet doorstaan...

Dat staat in één van de brieven van Paulus. En hij was niet de enige die daarvoor waarschuwde. Ook in één van de brieven van Petrus lezen we over geestelijke misleiders. Moet je maar 's horen:

Ze hebben ogen die altijd uitzien naar een vrouw die overspel wil bedrijven en ze houden nooit op met zondigen. Ze proberen vat te krijgen op degenen die zwak in hun schoenen staan en ze zijn volleerd in de hebzucht... Met hoogdravende en vrome praatjes weten ze degenen te verleiden die nog maar net hun oude, verkeerde leven de rug hebben toegekeerd. Ze beloven hen vrijheid, terwijl ze zelf verslaafd zijn aan hun eigen lage begeerten.

Ik zal je maar besparen wat Petrus nog verder nog over ze schrijft, maar tenslotte vergelijkt hij ze met honden die teruggekeerd zijn naar hun uitbraaksel! Over honden gesproken, ik stond eens te praten met iemand die een hond bij zich had. Onder het gesprek zag ik dat die hond misselijk werd en begon te braken. Ik ging maar gauw zó staan dat ik er niet naar hoefde te kijken. Maar onder het praten keek ik per ongeluk toch nog even naar dat beest. En wat zag ik? Die smeerkees was het weer aan het opvreten! Wat is dat een smerig gezicht! Ik werd er zelf bijna misselijk van! Volgens Petrus zijn er mensen die op zo'n hond lijken. Die zijn ooit eens gelovig geworden en hebben toen in hun enthousiasme alles uit hun leven weggedaan wat er niet in thuis hoorde. Maar na een tijdje zakte het enthousiasme een beetje en pakten ze het één na het ander toch maar weer op. Ze keerden terug naar hun uitbraaksel om zo te zeggen. "Och, je moet het niet al te nauw nemen!" zeiden ze tegen zichzelf en tegen anderen. "Dan wordt het allemaal zo krampachtig en dat kan ook de bedoeling niet zijn. Niemand is tenslotte volmaakt. God vergeeft het wel. Dat is tenslotte zijn specialiteit! Eigenlijk is er maar één verschil met ongelovigen: Een gelovige geeft toe dat hij vergeving nodig heeft en dat doet een ongelovige niet. Verder zijn ze precies hetzelfde!" En ondertussen kan er dan weer van alles mee door! Vaak nog veel meer dan bij iemand die helemaal niet gelovig is. Dan draait alles toch weer om geld en seks, net als bij iedereen, ondanks het christelijke etiketje dat erop geplakt wordt.

Nou, je begrijpt wel dat dat maar heel weinig meer met het oorspronkelijke christendom te maken heeft. De eerste christenen beleefden dat wel even anders! Om nog even bij dat voorbeeld te blijven met die hond: het was natuurlijk niet voor niks dat die hond misselijk werd. D'r zat wat in z'n maag wat er niet in thuis hoorde. En dat moest eruit. Maar wat gebeurde er met die lege maag? Die ging rammelen natuurlijk. Met de bedoeling dat er iets goeds in zou komen! Wanneer dat beest toen een lekker stuk vlees te pakken had gekregen, dan zou die echt geen zin meer hebben gehad om terug te keren tot z'n uitbraaksel!

't Is wel niet zo'n smakelijk voorbeeld van die hond, maar het laat wel duidelijk zien wat je moet doen als je christen wordt. Natuurlijk moet je je laten verlossen van alles wat er niet deugt bij je. Dat is een enorme bevrijding. Maar daar moet wel wat anders voor in de plaats komen! Want als je alles kwijt raakt wat niet deugt, dan laat dat wel een behoorlijke lege plek achter in je leven. En die moet worden opgevuld. Als dat niet gebeurt, dan krijg je honger. Dan gaat je geestelijke maag rammelen. En het gevaar is dan groot dat je weer gaat terugverlangen naar datgene waar je nou net van verlost bent!

Nee, je moet je niet alleen laten verlossen van alles wat niet in je leven thuis hoort, maar er moet ook iets goeds voor in de plaats komen! Niet alleen in het begin, maar ook daarna. Het is net als bij eten: dat moet je blijven doen, anders krijg je weer honger. En als je honger hebt, dan word je steeds minder kieskeurig. Net als die hond! Daar moet je dus voor uitkijken.

Het is weer de tijd van Pinksteren. Dat is niet alleen een christelijk feest. De joden vieren dat feest ook. Dan gedenken ze de dag dat ze de wet ontvingen, de Tien Geboden. Dat zijn de tien verkeersregels voor een goed verkeer met God en met elkaar. Misschien ken je ze wel: geen andere goden en geen beeldenverering; geen gevloek, oneerlijkheid of diefstal; eerbied voor het leven, voor je ouders en voor het huwelijk; geen jaloersheid of hebzucht en per week één dag rust. Maar als christenen vieren we met Pinksteren wat anders. Dan denken we aan de dag dat de Geest van Jezus voor het eerst voor iedereen binnen bereik kwam. Dat gaat nog veel verder dan die tien leefregels uit de Tien Geboden. Als je de Geest van Jezus toelaat in je leven, dan wordt je namelijk verbonden met Jezus zelf. Dan kun je je door Hem laten inspireren. Het gevolg is dan dat je heel anders gaat reageren op de dingen om je heen. Dan komt om zo te zeggen Gods wet in je hart en in je verstand. Je krijgt van binnen uit een afkeer van alles wat niet deugt, en je gaat verlangen naar alles wat goed is. En het mooie is dat er dan ook een eind komt aan het onvermogen om dat in praktijk te brengen. Je krijgt de kracht om het goede te doen en om nee te zeggen tegen datgene wat je leven verziekt. Daardoor krijgt je leven een totaal andere invulling. Dan draait het niet langer meer om geld en seks.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je dan geen geld meer nodig zou hebben, of dat er geen plaats meer zou zijn voor je seksualiteit. Maar daar ga je gewoon heel anders mee om. Je laat je er niet meer door beheersen. Je wilt je laten beheersen door de Geest van Jezus. Dat is dus de betekenis en de bedoeling van Pinksteren!

P A S E N

Tja, eigenlijk ligt zo'n antwoord wel voor de hand. Want pak de eerste de beste folder maar die bij je in de bus gevallen is deze week, of je komt wel een paar eieren tegen, met of zonder kuikentjes en paashazen. Dus zo onbegrijpelijk was het antwoord van dat jongetje nog niet. Maar wat het echt betekent, daar moet je kerkelijk geïnteresseerd voor wezen. Voor gewone mensen is dat niet meer zo interessant.

Hoewel, is dat eigenlijk wel zo? Hoort het niet een beetje bij je algemene ontwikkeling dat je daar iets van weet? Want een christelijke beschaving van zo'n kleine twee duizend jaar is toch niet niks! Zoveel beschavingen zijn er niet geweest in de wereldgeschiedenis die het zo lang hebben uitgehouden. En het paasgebeuren is daar het begin van geweest. Daarom is het echt zo gek niet om daar wat over aan de weet te komen.

Daarvoor moeten we eerst een paar dagen terug, naar Goede Vrijdag. Een kleine twee duizend jaar geleden stonden op die dag de eerste christenen erbij toen degene op wie ze al hun hoop hadden gevestigd op de meest gruwelijke wijze om het leven werd gebracht. Niet door onthoofding of aan een galg, maar op de manier waarop de Romeinen in die tijd de ergste misdadigers ter dood brachten. Die misdadigers werden namelijk opgehangen door ze met hun handen vast te spijkeren aan een paal met een dwarsbalk. Daar hingen ze dan met uitgespreide armen. Maar als je met gespreide armen aan je handen opgehangen wordt, dan kun je bijna niet meer ademen. Dan stik je. Om dat te voorkomen, werden ze dan ook nog met de voeten zo vastgespijkerd dat ze zich konden opdrukken.

Alleen was dat vreselijk pijnlijk, dat kon je maar even vol houden. Dan moest je je weer laten zakken. Dat veroorzaakte ademnood en daardoor werd je weer gedwongen om jezelf op te drukken. En zo ging dat maar door. Uren lang soms. Want omdat je bij deze vorm van executie maar heel weinig bloed verloor, duurde het vaak uren voordat de dood je uit dat vreselijke lijden verloste. Kun je je voorstellen wat er door de vrienden van Jezus Christus heenging toen ze Hem daar zo zagen worstelen met de dood?

Toch was het lichamelijke lijden van Jezus nog niet eens het ergste. Vóór zijn terechtstelling had Hij een heel indrukwekkend leven geleid. Daar zijn nog een aantal verslagen van bewaard gebleven. Hij was immuun voor corruptie en leefde een uitzonderlijk zuiver leven. Hij had een onuitputtelijk geduld en Hij beschikte over krachten om zieken te genezen en zelfs doden op te wekken. En elke keer zei Hij dat Hij dat alleen maar kon omdat Hij in een open relatie leefde met de Bron van het leven, God. Die noemde Hij zijn hemelse Vader. Daar putte Hij al zijn kracht uit. Daarover sprak Hij en Hij beloofde ervoor te zullen zorgen dat deze manier van leven ook binnen bereik zou komen van iedereen.
De geestelijke leiders in die tijd konden dat niet hebben. Ze vonden het godslasterlijk dat Hij God zijn Vader noemde en dat de grote massa in Hem begon te geloven. Ze kregen het bij de romeinse overheid voor elkaar dat Hij ter dood werd gebracht op een dag dat er ook nog twee echte misdadigers zouden worden terechtgesteld. Je moet het maar eens lezen in één van de verslagen die daarover bewaard zijn gebleven.

Zoals dat gebruikelijk was in die tijd, kon iedereen die terechtstelling bijwonen. Daar maakten de geestelijke leiders dan ook dankbaar gebruik van. "Waar is je God nou?!" riepen ze toen Hij daar hing. "Je beweerde toch dat God je Vader was en dat je putte uit de kracht die Hij je gaf? Nou, laat dat dan nu maar eens zien en laat je door Hem verlossen! Dan zullen wij ook in je geloven!"

Toch was de spot en de verachting van de religieuze leiders ook nog niet het ergste. Het allerergste was het moment dat de nood het hoogst was en Hij het contact met God verloor. Hij raakte de Bron kwijt waaruit Hij al zijn kracht putte. Niet alleen voor zijn besef, maar heel reëel. God was er niet meer voor Hem. "Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten!!!" schreeuwde Hij uit in doodsangst.
Toen werd het laatste restje geloof dat zijn volgelingen tot op dat moment misschien nog hadden, definitief de bodem ingeslagen. Van Jezus hadden ze geleerd in alles op God te vertrouwen en alles samen met God te doen. Maar nu was Hij zelf dat vertrouwen kwijt. Hij schreeuwde het uit dat God Hem verlaten had. Wat moesten zij dan nog?
Even later stierf Hij. Voor hen was dit het einde van hun geloof in God, dat kon niet anders. Wat hen betreft hing God daar aan dat kruis en stierf Hij daar. Dit was het absolute einde van hun geloof in een God die alle macht had. Ze hadden geen andere keus, hoe graag ze ook hadden gewild...

Toch trokken diezelfde volgelingen niet lang daarna vol vuur de wereld in en raakten niet meer uitgepraat over God en over Jezus Christus! Het werd ze niet altijd in dank afgenomen. Velen van hen kwamen op een vreselijke manier aan hun einde. Maar hun vuur was niet meer te blussen. Het had een sneeuwbal-effect dat doorwerkt tot op de dag van vandaag! Wat was er gebeurd?
Het klinkt ongelofelijk, maar Jezus Christus was opgestaan uit de dood. Dat gebeurde op de Paasmorgen.
Toen werd het pas duidelijk waarom Hij alles over zich heen had laten komen. Dat was de enige manier om alles te overwinnen. Bij zijn terechtstelling liet Hij alles, maar dan ook alles op zich afkomen: de helse marteling van de kruisiging, de duivelse haat van de mensen die Hem dat aandeden, de angstaanjagende satanische duisternis die daarachter zat en het besef dat Hij daar volkomen machteloos aan was overgeleverd. Alles wat duister was en vals en gemeen kwam over Hem heen toen Hij daar hing. Inclusief de Godverlatenheid en de dood. Hij liet zich volkomen overwinnen door het kwaad. Om eens en voor altijd de macht van het kwaad te breken. Dat gebeurde toen Hij op die Paasmorgen door Gods kracht opstond uit de dood.

Voor de eerste christenen betekende het opstaan van Jezus uit de dood een revolutie in hun denken. Zelfs het meest afgrijselijke lijden betekende nu niet meer het absolute einde. En het was niet meer afgelopen met de dood. Er waren geen doodlopende wegen meer. Er is altijd een vervolg. Is het niet in dit leven, dan in elk geval in het leven hierna. Dat had Jezus door zijn opstaan uit de dood bewezen. Daar raakten ze niet over uitgepraat. Het kon ze nu ook niets meer schelen of ze werden vervolgd of ter dood gebracht. Ze waren niet meer stuk te krijgen.

We leven nu twee duizend jaar later. Wat kunnen we nu nog met de overwinning van Jezus Christus over het kwaad? Is de wereld daar zoveel beter van geworden? Er is al twee duizend jaar christendom wordt er wel eens gezegd, en nog is het een puinhoop in de wereld! Ja, dat is zo. Maar er is ook al meer dan drie duizend jaar zeep. En nog lopen er massa's smerige mensen rond. Het is maar net of er gebruik van wordt gemaakt. En dat is met de overwinning van Jezus Christus ook zo. Daar moet je gebruik van maken. Wanneer je oog krijgt voor wat er met Hem gebeurd is, dan ga je beseffen dat er twee machten aan het werk zijn in deze wereld: de macht van de duisternis en de macht van het licht. En dat daartussen gekozen moet worden. Ook in je eigen leven. Laat je je inpakken door de macht van de duisternis, of kies je voor het licht?
Jezus zei het zo: "Ik ben als een licht in de wereld gekomen om iedereen die op mij vertrouwt uit de duisternis te verlossen." Daar kun je voor kiezen. Ook nu nog. Daar moet je gebruik van maken.

Misschien is je een lichtje opgegaan terwijl je dit las. Nodig Hem dan uit om met dat licht in je hart te komen. Dan zul je tot je verrassing merken dat het licht altijd sterker is dan de dikste duisternis. Dat is de betekenis van Pasen: een nieuw begin. Dank zij Jezus Christus die de duisternis eens en voor altijd heeft overwonnen.

Meer over dat laatste

Het Paasgebeuren in beeld

Website van Dick Baarsen